Puan: 9/10 | Türkçe: Yedi Samuray | Filmin edinmeden önce Ferhat Emre Gültekin’le afişlerine bakıyorduk ve Ferhat ‘Abi neden afişte altı kişi var?’ dedi. Bu sorunun cevabı yok. Ama ben o an yedinci kişi fotoğrafı çekiyor demiştim. Gerçekten halen bu soru muallakta. Konumuzu dağıtmayalım. Upuzun diyebileceğim bu film (3 buçuk saat) gerçekten izlediğime değdi. Bir grup köylünün eşkiyalardan korunmak için samuray kiralama maceralarını anlatıyor ve zamanla bakış açısı köylülerden samuraylara geçiyor. En masum gördüğünüz köylülerin sakladığı sırlardan tutun da bozulan samuray sistemi, savaşa ve aşka dair bir çok şey var filmde. Duygu yüklü sahneler bolca kullanışmış, ayrıca klasik Japon & Çin sahneleri de var. Ki ben bu sahnelerle kültür farkından doğan garipseme dolayısıyla çok güldüm. Özellikle kız – erkek buluşmalarındaki ses tonlarından, karakterlerin koşarkenki o garip hallerine çok gülünçtü. Fazla uzatmadan şunu da ekleyeyim. Filmdeki en deli karakter zamanla benim gözümdeki en şirin karakter oldu. Adını söylemek isterdim ama işte ya Çince ya Japonca bi adı var, var ama ne ben söyleyebilirim, ne sen hatırlarsın zor işte. Zaten sen izlerken kesin farkedersin. Bu arada yazının bu kadar uzun olması filmin uzunluğuyla ilgili değil. Geç saatte yazıyorum ve kendimi durduramadığımı farkediyorum. Tamam işte bitti.
