Puan: 6/10 | Türkçe: Kara Örtü | Bursa’nın işgali ve kurtuluşu temasını bir ailenin bakış açısıyla gözler önüne seren tiyatroyu zevkle izledim. Tiyatronun özellikle aksiyon sahneleri çok iyiydi, her yandan çıkan oyuncuların atmosferi neredeyse birebir oluşturduğu söylenebilir. Teknolojik bir ekip olduğu belliydi ama bu beni biraz rahatsız etti. Örneğin sürekli aynı deko, dışarı çıkıldığında da önceden çekilmiş video klipleri yardımıyla oyun oynandı. Benim çocukluktan beri alıştığım ışıklar kapanıp da o kıpırdaşan simalar olması ve ışıklarla birlikte yepyeni bir yerde olmak vardı.

Bu tarz tiyatroları yani milliyetçi tiyatroları belirli aralıklarla izlemek, bildiğin şeyleri tekrar etmek gerek. Tabi bunu düşmanlık yinelemek amaçlı değil ders almak amaçlı yapmalı. Bu tiyatroda da özellikle üstüne basılan durum kardeşlikti. Her ne kadar düşman olarak bellediğimiz kişiler olsa da onlara da iyimser bir bakış açısı sunuyordu. Biraz da günümüz açılımlarına ek olarak uyarlanmış tiyatro.

Benim sıkılmama neden olan bir iki şey vardı. Karakter seçimini başarısız buluyordum ve içten gelmediğini hissediyordum. Ayrıca ailenin yaşlı bireylerinin sohbetlerini gerçekçilik kazanması açısından olabilidğince uzatmışlar ve bıkkınlık getirecek bir boyuta getirilmiş kimi zaman. Bir sahnede on defa güle güle dediğini saydım.

Kısaca toparlayayım. Tiyatro vazgeçilmez bir şey, etkisi yadsınamaz. Bu tiyatroda film & tiyatro moduna girilmiş ve net bir düşman kimliği koymadan vatanseverlik duyguları tazelemek amaçlanmış. Sahnelerde keskin ayrımlar var, aksiyon ve monoton gibi. Tüm ekibin yüreğine sağlık, çok güzel bir konu ama yeterli bulmadım.

Ekip

Yazan: Zerrin Tığlıoğlu
Yöneten: K.Betül F. Gökçer
Dekor Tasarım: Suar Şeylan
Giysi Tasarım: Hale eren
Işık Tasarım: Yakup Çartık
Müzik: Can Atilla

Koreograf: Deniz Çığ

Tarih Danışmanı: Yılmaz Akkılıç

Asistanlar: Yasemin Şener, Levent Aras, Elif Küçükkoyuncu, Recep Kekil

Sahne Amiri: Sedat Parlakgün
Kondüvit: Bülent Ünver
Işık Kumanda: Ferhat Tahsin Şimşek, Yasin Şimşek
Suflöz: Ayşegül Aktaş
Projeksiyon Kumanda: Olcaytu Gönder

Rol Dağılımı: Feyha Çelenk, Ömer Naci Topcu, Serdar Seçkin, Cem Arabacıoğlu, Arzu Tan Bayraktutan, Yasemin Şener, Süheyla Elbaş,
Betül F. Gökçer / Nihal Usanmaz, Erkan Erdem, Levent Aras, Yiğit Kartal / Çağlar O. Aksu, Cenk Turan, Adnan Tunalı, Emre Işık, Onur Sülen, Ali Baran Gökçer / Yiğit Seyhan

Dansçılar: Cenk Turan, Derya Öztunç, Onur Sülen, Melike Durak, Recep Kekil, Erkan Yılmaz, Çağlar O. Aksu, Yiğit Kartal, Alper Acar, S. Derya Gümral, Emre Işık, Nihal Usanmaz, Elif Küçükkoyuncu, Aşkın Kürşat, Olcay Nalcı, Adnan Tunalı, Neriman Özkan, Ufuktan Dede, Arzu Kepenek, İsmail Ale, Ayşegül Aktaş, Hayati Özen, Meliha Gültekin, K. Alp Nalcı, Emine Kurtarıcı,U. Ozan Şahin, Necati İlkılıç, Nuri Yavuz, Turgay Vardar, Mukaddes Kurmuş, Zafer Kaya, Çağlar Çelebi, Ali Baran Gökçer,Yiğit Seyhan, Ahmet İrikaya, Mustafa Albayrak

Atatürk’ün Sesi: A. Rüştü Asyalı

Puan: 9/10 | Yılmaz Erdoğan | Yılmaz Erdoğan’ın yazıp yönettiği SEN HİÇ ATEŞBÖCEĞİ GÖRDÜN MÜ? oyunu BKM Oyuncuları tarafından1948 yılının İstanbul’un da dünyaya gelen üstü zekalı Gülseren’in (Demet Akbağ) hayatını anlatır. Gerçekten duygusal şölen diyebilirim, beni gerçekten çok etkiledi. Ayrıca geçiş efekti olarak kullandıkları müzik de mükemmel ötesi. Geçmişle korkusuzca yüzleşen önemli bir tiyatro!

Puan: 4/10 | Yılmaz Erdoğan | Uzun zamandır tiyatro izlemiyordum ve Yılmaz Erdoğan diyince Bir Demet Tiyatro ‘dan sonra akla gelen en ünlü oyunu olan Cebimdeki Kelimeler ile karşılaşınca hemen ekran başına oturdum. Tamam güzel konular yakalamış ama genel anlamda beni tatmin edemedi. Cem Yılmaz ‘la karşılaştırdım tabiki ve yenik düştü. Yılmaz Erdoğan tek kişilik gösteride depşk de dram konulu tiyatrolarda başarılıdır.